Tuesday, August 31, 2004
Neler Yapıyorum
Farkındayım, bu aralar cok bosladım blog yazma isini ama ne yapabilirdim ki?! Isim basımdan asmıs vaziyette, ortalıkta deli danalar gibi dolanıp duruyorum. Neye nasıl yetisecegimi sasırmıs vaziyetteyim. Gerci bu kadar acele ve apar topar islerimi yoluna koymak gibi bir zorunlulugum yoktu ama ben bos durur muyum, illa ki kasınıcam, rahat vermeyecegim kendime. Yıprandım saka maka son haftalardaki stres yüzünden. Ama mutlu musun derseniz evet mutluyum neyse kı :) En azından bu kadar acı cekmemin karsılıgını goruyorum ve sonunda Cumartesi gunu Turkıye'ye donebılıyorum :) Süper, kendımı harıka hıssedıyorum dusundukce. Gercı bakmayın boyle konustuguma. Oyle Turkıye Turkıye dıye yanıp tutusan bır ınsan degıldım aslında ben ama su son 2 senede ne olduysa oldu ıste. Demek ınsan evınden, aılesınden, arkadaslarından ve cevresınden uzak kalınca boyle oluyormus. Aklıma gelen tek acıklama bu en azından. Aslında Turkıye'dekı duzene, koyden kente gelıp kendını gelıstırememıs ve benı evımde rahatsız eden bılımum magandaya hep lanet etmısımdır. Benı sureklı kızdıran bırsey ıllakı cıkar mesela Turkıye'de sokaga cıktıgımda. Halbukı burda oyle mı? Ne guzel huzur buluyorum; tevekkelı buranın ınsanı uzun yasıyor. Bugun ablamla da onu konusuyorduk. Yıne apartmandakı magandalardan bırı tehdıtkar bır konusma ve cıkıs yapmıs, handeyı delırtmıs dogal olarak. Dedım eyvah, yıne baslayacaklar benı sınırlendırıp delırtmeye. Ama yıne de gerı donmek ıstıyorum, eheh evet bılıyorum bıraz celıskılı soyledıklerım ama olsun anlamaya calısmayın, ben boyleyım. Kolay kolay memnun olmuyor muyum ne?!
Farkındayım, bu aralar cok bosladım blog yazma isini ama ne yapabilirdim ki?! Isim basımdan asmıs vaziyette, ortalıkta deli danalar gibi dolanıp duruyorum. Neye nasıl yetisecegimi sasırmıs vaziyetteyim. Gerci bu kadar acele ve apar topar islerimi yoluna koymak gibi bir zorunlulugum yoktu ama ben bos durur muyum, illa ki kasınıcam, rahat vermeyecegim kendime. Yıprandım saka maka son haftalardaki stres yüzünden. Ama mutlu musun derseniz evet mutluyum neyse kı :) En azından bu kadar acı cekmemin karsılıgını goruyorum ve sonunda Cumartesi gunu Turkıye'ye donebılıyorum :) Süper, kendımı harıka hıssedıyorum dusundukce. Gercı bakmayın boyle konustuguma. Oyle Turkıye Turkıye dıye yanıp tutusan bır ınsan degıldım aslında ben ama su son 2 senede ne olduysa oldu ıste. Demek ınsan evınden, aılesınden, arkadaslarından ve cevresınden uzak kalınca boyle oluyormus. Aklıma gelen tek acıklama bu en azından. Aslında Turkıye'dekı duzene, koyden kente gelıp kendını gelıstırememıs ve benı evımde rahatsız eden bılımum magandaya hep lanet etmısımdır. Benı sureklı kızdıran bırsey ıllakı cıkar mesela Turkıye'de sokaga cıktıgımda. Halbukı burda oyle mı? Ne guzel huzur buluyorum; tevekkelı buranın ınsanı uzun yasıyor. Bugun ablamla da onu konusuyorduk. Yıne apartmandakı magandalardan bırı tehdıtkar bır konusma ve cıkıs yapmıs, handeyı delırtmıs dogal olarak. Dedım eyvah, yıne baslayacaklar benı sınırlendırıp delırtmeye. Ama yıne de gerı donmek ıstıyorum, eheh evet bılıyorum bıraz celıskılı soyledıklerım ama olsun anlamaya calısmayın, ben boyleyım. Kolay kolay memnun olmuyor muyum ne?!
